NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Przyniosę panu coś do picia.
ODCINEK 10
Proszę pani.
Prezes się obudził.
Ulżyło mi.
Pójdę już.
Powinna pani wejść.
Nie powinnyśmy się widzieć
w szpitalu,
w końcu nie wie pani o mnie i Gun-woo.
Obudził się.
To mi wystarczy.
Nie przyszła pani przeprosić?
- Przeprosić? - Za to,
co pani powiedziała.
Nie wiem.
Nie czułam wstydu ani chęci, by przeprosić.
Chciałam tylko zobaczyć, jak teraz wygląda.
Pewnie nie wie, że Grupa ma nowego właściciela.
Żal mi go.
Wiem, że nie mówi pani szczerze.
W głębi duszy...
A skąd wiesz, skoro zapewniam, że mówię szczerze?
Nie wyciągaj pochopnych wniosków.
Wygląda na to, że Gun-woo pozwala ci na ostatni krok.
Pracuj dalej.
Są też inne rzeczy,
z którymi musisz się uporać.
Jak się czuje pan prezes?
Śpi.
Właśnie do niego idę.
Dobrze, w takim razie ja nie przeszkadzam.
Kiedy to się stało,
tylko dzięki pani zachowałem godność właściwą jego synowi.
Prawie się rozpłakałem
jak małe dziecko.
Dziękuję.
Za jakiś czas
może pan nie chcieć mi dziękować.
Witam wszystkich.
GRUPA MOOJIN
Dzień dobry, panie Park.
PREZES MOO-SAM PARK
Im strach na wróble głośniejszy, tym skuteczniejszy.
Jeśli prezes Park zachwieje się, upojony władzą,
uwaga skupi się tylko na nim.
Tymczasem pan i ja po cichu przejmiemy to, co się liczy.
Posadziłaś człowieka na fotelu prezesa Moojin.
Z takim osiągnięciem na koncie
możesz sobie pozwolić na trochę więcej arogancji.
To tylko krok do celu.
Przed nami długa droga.
Bong-soo dobrze wychował córkę.
Niech pańscy ludzie przystąpią teraz do działania.
Nie trzeba już wstrzymywać
Projektu Neomiasto Moojin.
Im większe przedsięwzięcie,
tym bardziej astronomicznych sum
będzie ono wymagało.
Po wycofaniu regulacji,
prezes Park przyspieszy projekt.
Kiedy zaczną spływać fundusze, utworzymy nową fundację,
aby mieć bezpieczny skarbiec.
Dobrze.
Jaka jest następna przeszkoda?
Pan nią jest.
- Słucham? - Bo dał mi pan tylko połowę klucza.
Singapur, Monako i Wyspy Dziewicze.
Powinien pan udostępnić mi
też księgi tych regionów.
To niemożliwe.
Musiała zajść jakaś pomyłka.
Sprawdzę...
Połowa klucza mi się nie przyda.
Jeśli nie ufa pan mnie, proszę zaufać moim umiejętnościom.
Na pewno są jeszcze jakieś ukryte księgi.
Proszę znaleźć tyle, ile zdołacie.
Czy odda je, jeśli je znajdziemy?
Co z panem Namem z Baeksong?
Pan Jang robi wszystko, żeby go uwolnić.
Chcą nakłonić poprzedniego dyrektora, żeby wziął to na siebie.
Chce oddać mi tylko połowę,
a resztę Jung-gyu Namowi, kiedy ten wyjdzie z więzienia.
Próbuje pokazać, kto tu rządzi.
To nie jest byle kto.
To godny przeciwnik.
Teraz zrobi się ciekawiej.
Proszę zawołać tu Se-jin.
Ona...
jeszcze nie przyszła.
W tej walce nie ma zasad.
Jeśli nie położę go na łopatki, on zaatakuje mnie.
Mogłabym przeklinać zwycięzców, kiedy przegram,
ale oni i tak nie słyszą krzyków.
Ojciec popełnia straszne grzechy,
a syn ponosi ich konsekwencje.
Przepraszam, że cię w to wciągnąłem.
I ty tego wszystkiego słuchałeś?
Trzeba było kazać jej się zamknąć i wyrzucić ją za drzwi.
Na dobrą sprawę
ona też jest ofiarą.
To nie jej wina,
że stała się tak bezwzględna i nieczuła.
Zmienił ją nieprzychylny świat
i ludzka bezwzględność.
Gun-woo.
Tak?
Czy ty coś do niej czułeś?
Przez chwilę, lata temu.
Teraz już nie?
Nie możesz tego zrobić?
Ściślej mówiąc, nie chcę.
Pomyśl, ile włożyłaś w to pracy.
Teraz chcesz się wycofać?
Kiedy zobaczyłam wczoraj Gun-woo
i prezesa w szpitalu, zaczęłam żałować.
Podjęłam niewłaściwą decyzję i naprawię ją, choćby było za późno.
Mieszałaś szczerość z nieszczerością,
więc zaczęłaś coś do niego czuć,
prawda?
Nie, Gun-woo to drugorzędny powód.
Rezygnuję ze względu na panią.
Nie rozumiem.
Jeśli nie przerwę,
będę panią raniła.
Krzywdzę Gun-woo, ale on o tym nie wie,
a pani świadomie staje się coraz bardziej okrutna,
jak wczoraj w stosunku do prezesa.
Podjęłam się tego ze względu na panią,
ale jeśli okazuje się to trucizną,
muszę teraz przerwać.
Proszę bardzo.
Rezygnuj, jeśli chcesz.
Gun-woo i tak trudno będzie się podnieść.
Co pani zrobiła...
Jeszcze jedno.
Kiedy coś zaczynasz albo przerywasz,
nie używaj mnie jako wymówki.
Nie podawaj głupich powodów.
DZIAŁ HANDLU OGÓLNEGO
Jestem Gun-woo Park.
Zostałem przeniesiony do Działu Handlu Ogólnego.
Gdzie moje biurko?
Tędy, proszę pana.
Proszę tutaj.
Tutaj.
Dla mnie to też niezręczne,
choć dla panów na pewno bardziej.
Wytrzymajmy, jak długo zdołamy.
Asystentka prezesa?
Obserwowałem panią, odkąd pracowała pani dla Moo-yi,
więc znam pani umiejętności.
Od teraz będę potrzebował pani pomocy.
Ale...
Nie spodziewałam się.
Słyszała pani, że Gun-woo trafił do Handlu Ogólnego?
- Tak. - Nie potrzebuje asystenta,
żeby napisać swoją rezygnację.
Jest pani profesjonalistką,
nie zdradziłaby pani nowego szefa,
żeby pomóc staremu.
- Oczywiście, że nie. - I dobrze.
Oczekuję od pani wiele pomocy.
Przyszła pani Yi-kyung Seo z Galerii S.
Proszę ją wpuścić.
Mój boże,
jaki ja byłem rozczarowany.
Spodziewałem się pani na mojej inauguracji,
a pani tylko wysłała kwiaty.
Ponure, prawda?
Planuję całkowicie zmienić tutaj wystrój.
Proszę tego nie robić.
Niech pan pozostawi wystrój i personel
bez zmian.
Co ma pani na myśli?
Wypchnął pan stąd starszego brata.
Musi pan mieć okropną opinię w firmie.
Coś takiego to niepotrzebne ryzyko.
Proszę ogłosić, że będzie pan realizował myśl biznesową prezesa Moo-il Parka
i nie wprowadzi pan zmian w firmie ani w personelu.
To mądry ruch ze strony nowego prezesa.
To oczywiste, że pomagałaby mi pani, gdyby nic nie zrobił,
więc związał pani ręce, mianując panią swoją asystentką.
Mnie też to zaskoczyło.
Rozgryzł panią.
Pani zawsze dobrze pracuje, nieważne dla kogo.
Przepraszam.
Proszę nie sądzić...
Nie mogę już panu pomagać.
Nie ma potrzeby.
Po co mi tu asystentka?
Nie zasłużył pan na to.
Po prostu przegrałem.
Mój stryj, pan Jang
i Yi-kyung.
Zwycięzcy nie mają powodu do wspaniałomyślności.
Przegrałem, więc trafiłem na dno.
Ale zrobię wszystko, żeby powrócić na szczyt.
Pani Yi-kyung Seo
jest tutaj.
O czym pani mówi...
Pan Jo jest bardzo uzdolniony.
I ma świetne kwalifikacje.
Ale jak miałbym mu powierzyć stanowisko doradcy w sprawie Projektu Neomiasto?
To zupełnie co innego.
Stanowisko tymczasowego doradcy powinno wystarczyć.
Będzie tylko pomagał podczas zebrań.
Mam też w Galerii specjalistę od sieci,
panią Kim.
Musi mieć dostęp do informacji zarezerwowanych dla najwyższego szczebla,
na przykład dyrektorów firm.
Na dzisiaj tyle wystarczy.
Pani Seo.
Bez pani pomocy byłoby mi trudno
zostać prezesem.
Przyznaję to,
ale nie podoba mi się, że dyktuje mi pani,
jak mam zarządzać firmą.
- I co? - Słucham?
Rozumiem, że się to panu nie podoba.
Ale jak to się ma
do spełnienia moich próśb?
Chce mnie pani od początku traktować jak marionetkę?
Jestem prezesem Grupy Moojin, największej korporacji!
Zdobył pan stanowisko, którego pan pragnął.
Więc teraz powinien pan wykonywać moje polecenia.
Taki był warunek naszej umowy.
Będę musiał przemyśleć tak wygórowane żądania.
Trudno było zapewnić panu fotel prezesa,
ale łatwo go zabrać.
Radzę nie sprawdzać, czy to potrafię,
panie prezesie.
Biuro prezesa jest piękne, prawda?
Ale stryjowi się nie podoba.
Przystosuje się do niego.
A ty przyzwyczaisz się do piwnicy.
Ojciec mi powiedział.
Chciałem pobiec i zrobić ci awanturę,
ale to było przezabawne.
Jak zdesperowana musiałaś być,
że zniżyłaś się do taniej historyjki miłosnej?
Ulżyło mi, że wyzdrowiał.
To dla ciebie na pewno ulga.
Gdyby cokolwiek stało się mojemu ojcu,
nigdy bym ci nie wybaczył.
Przeraziłabym się, ale jestem zajęta.
Żegnaj.
Yi-kyung.
Zaczekaj tylko. To nie potrwa długo.
Rozejrzyj się wokół.
Kiedy złożysz rezygnację, już tu nie wrócisz.
Jong-gyu Nam, dyrektor Fundacji Baeksong,
zatrzymany pod zarzutem wyłudzania darowizn,
wyszedł dziś rano na wolność z powodu braku dowodów winy.
Prokuratura twierdzi, że nielegalna działalność Fundacji
miała miejsce za kadencji poprzedniego dyrektora, Gi-chul Junga,
i planuje przyspieszyć śledztwo.
Tymczasem Jong-hyuk Nam, podejrzany o korupcję,
plagiat...
Nie wziął pan urlopu? Nie powinien pan się przepracowywać.
Niedbałość wpędziła mnie w kłopoty,
ale koniec z tym.
Słyszałem, że była pani pomocna podczas mojej nieobecności.
Teraz będzie pani mogła odpocząć.
Słyszałam, że pana brat znalazł świetnego adwokata.
Bardzo się cieszę.
Te księgi trzymaliśmy osobno.
Pracownicy o nich nie wiedzieli.
A nie mówiłem?
Bez pana Nama nic nie jest zrobione jak należy.
Teraz, gdy wrócił,
wszystkim się tutaj zajmie.
Jednej brakuje.
Powinien pan dać mi też księgi z Kajmanów.
To...
Proszę je przynieść.
Nie ma ich tutaj.
Dostarczę je pani.
Proszę przynieść je osobiście.
Natychmiast.
Ciąży mi to,
co się stało Moo-ilowi.
Jestem też ciekaw...
jak sobie z tym radzi Gun-woo.
Proszę się nie martwić.
Gun-woo Park
nie może już nic zrobić.
Tak pani sądzi?
To trochę jak gra, prawda?
Wystarczy chwila nieuwagi,
a można utracić pozycję.
Yi-kyung jest bardzo chciwa.
Podobno pan też stracił stanowisko.
Ojej.
Czyżby wieści dotarły już do Seongbuk?
Gdzie dowody przekrętów mojego stryja?
Odmówił mi pan wizyty, ale proszę nie odmawiać transakcji.
Byłoby oczywiste, skąd pan ma dokumenty. Nie będę kopał własnego grobu.
Na pewno nie przyszedł pan tylko po to, żeby mi to powiedzieć.
Widać ma pan inną propozycję.
Niedawno z funkcji prezesa konsorcjum...
odwołano pana Man-ho Songa.
Jeśli dobrze się pan nim posłuży,
to choćby nie odebrał pan stołka pani Seo,
porządnie pan nim zachwieje.
Jak się miewa pan Jang?
Fundacja jest teraz w dobrym stanie.
Te liczby się nie zgadzają.
Popraw to.
To szaleństwo. Jak mam przygotować propozycję projektu nowej fundacji
w tak krótkim czasie?
Nie mówię, że tego nie zrobię.
Yi-kyung żąda zbyt wiele.
Czy ona uważa się
za jakiegoś generała?
Co się stało z prezesem Songiem?
„Straciłem stanowisko prezesa konsorcjum,
a teraz mam niby wpłacać coś na fundację?"
Strasznie narzekał,
więc wbiłem mu do głowy, co trzeba.
Nie zrobiłeś nic głupiego?
Ojcze,
nie jestem jakimś gangsterem.
Co tu się dzieje? Wojna wybuchła?
Czy firma to dla ciebie plac zabaw?
Czemu ciągle tu przychodzisz?
Tato.
Znowu przyszła pani do przyjaciółki?
Przyszłam zobaczyć się z panem.
Nienawidzi pan pani Seo, prawda?
Ja nienawidzę.
Nie musiała posuwać się tak daleko.
Była dla pana zbyt okrutna.
Nie wie,
że rani też samą siebie.
Nie.
Ona robi to świadomie.
Powiedziała, że stanie się bezwzględna.
Teraz dotrzymuje obietnicy.
Takiej obietnicy nie musi dotrzymywać.
Też tak uważam.
Ale znowu rozmawiamy o Yi-kyung.
Podobno został pan przeniesiony do innego działu.
Dlatego nagle mam tyle czasu wolnego.
I znalazłem broń odpowiedniego kalibru.
Broń?
Jaką?
Żeby powiedziała pani Yi-kyung?
Panie Gun-woo.
Jeszcze nie wiem.
Muszę się temu jeszcze przyjrzeć.
Czy użyje pan tej broni
i też stanie się bezwzględny?
Będę jeszcze gorszy.
Byłbym wściekły, gdybym miał się teraz poddać.
Więc walczy pan przez dumę?
Na pokaz?
Może się pan wycofać.
Co z wami jest nie tak?
Tylko dlatego, że jedno z was biegnie, drugie nie musi dawać się ciągnąć...
Se-jin.
Wiem, że martwi się pani o Yi-kyung,
ale w takim razie to ją powinna pani przekonywać.
Gun-woo.
Oszalałaś?
Wołasz mnie tutaj, żeby zdradzić mi sekret,
a teraz mówisz o Gun-woo Parku?
Szanujesz panią Seo, tak?
A co to ma do rzeczy z jego marnowaniem czasu?
Chcesz,
żeby jej firma działała bezproblemowo, prawda?
A ty chcesz się wyspać, kiedy idziesz do łóżka?
Po co pytasz o tak oczywiste rzeczy?
To jak domino.
- Co? - Wygląda na to,
że Gun-woo będzie stwarzał problemy.
Jeśli pani Seo się dowie,
nie będzie na to bezczynnie patrzyła.
Nie wiem, kto wygra,
ale oboje będą w niebezpieczeństwie.
Jak chcesz to powstrzymać?
Musisz mi pomóc.
Ej, mała.
A co jak pani Seo się dowie?
- Raz już mnie zwolniła. - Mnie też.
Wiem, że to ryzykowne,
ale to dla pani Seo.
Zapomnij. Odpuść sobie.
Nawet o tym nie myśl.
Tak...
Ja niczego nie słyszałem.
Co ten Gun-woo knuje?
Złodzieje.
Nie będę siedział z założonymi rękami.
Zrobię wszystko, żeby się zemścić.
A więc
dyrektor Chunha Financing Gi-tae Son trzymał pana w szachu?
Powiedział, że jak nie wpłacę na tę fundację, to koniec ze mną.
Jaką fundację?
Prezes Eu-sung Son zakłada fundację.
Podobno to ma być
fundusz pana Janga na czarną godzinę czy coś.
Prezes Son też jest tylko marionetką.
Za sznurki pociąga
ta wiedźma, Yi-kyung Seo.
Yi-kyung Seo z Galerii S?
Oni wszyscy współpracują.
Nigdy im nie wybaczę.
Założyli fundację w wielkim pośpiechu.
To śmierdzi przekrętem na kilometr.
Proszę zdradzić
więcej szczegółów mojemu prawnikowi.
A co to obchodzi Grupę Moojin?
To tajne rozkazy prezesa Moo-sam Parka.
Musimy wiedzieć co i jak, żeby z nimi pracować
i podtrzymywać relacje.
Ach.
Pomoże pan?
23BU 9630
ŁĄCZENIE ŁADOWANIE INFORMACJI
SPRAWDZANIE REJESTRACJI PRZEZ KLIENTA ZEWNĘTRZNEGO
Co?
Proszę przynieść dokumenty z Moojin.
Dotyczące Projektu Neomiasto? Są gotowe.
Zleciła pani coś Takowi?
Przed chwilą sprawdzał tablicę rejestracyjną.
Gdzie jest Se-jin?
Była tu przed chwilą.
Wciąż się pani złości?
Wcale się nie złościłam.
Jest pan w szpitalu?
Byłam u przyjaciółki i zbieram się do wyjścia.
Halo?
Tak, też jestem w szpitalu.
Już schodzę.
Widzę panią.
Często ją pani odwiedza. Musicie być sobie bliskie.
Straszna z niej maruda.
Narzeka, kiedy nie przychodzę, a kiedy przychodzę, też narzeka.
Ale jest irytująca.
A co jej się stało?
Dostała zakażenia i miała operację.
Rekonwalescencja trochę trwa.
Podwieźć panią?
To lepsze niż taksówka.
Więc chodźmy.
A w kwestii tej sprawy,
której miał pan się przyjrzeć...
Jak poszło?
Nie robię postępów.
Chce mi pani pomóc?
Nie.
Pracuję w Galerii S
i szanuję panią Seo.
Spokojnie, żartowałem.
Proszę nie robić nic zbyt niebezpiecznego.
Z pani pomocą byłoby mniej niebezpieczne.
Chce pani wiedzieć, o co chodzi?
Jesteśmy na miejscu.
Do zobaczenia.
Dziękuję za podwiezienie.
Do zobaczenia.
- O co chodzi? - Pani Seo wszystko odkryła.
Wszystko, co robiliście z Takiem.
Tak nie zrobił nic złego.
Pomógł tylko dlatego, że go ubłagałam.
Niech mu pani wybaczy.
Powinnam mu dać premię.
Nie mam powodu, żeby go zwalniać.
Tak odkrył coś niezwykle istotnego.
Z Gun-woo spotkał się prezes Man-ho Song.
Widać chowa urazę po utracie stanowiska prezesa konsorcjum.
Na pewno chciał rozgłosić, w jaki sposób finansowana jest fundacja.
A więc...
Dobra robota.
Oby tak dalej.
Nie będę dawała ci konkretnych poleceń.
Proszę pani.
Wiem.
Chcesz robić wymówki, że zrobiłaś to dla mnie.
Mówiłaś to już poprzednio.
Nie jest pani bezwzględnym potworem.
Cele, plany, interesy.
To wszystko ważne.
Ale nie musi pani krzywdzić ludzi,
żeby je realizować.
To nie jest oblicze, które chcę odbijać.
Jesteś bardziej skomplikowana, niż się zdajesz.
Czasem mnie irytujesz i myślę:
„Może się co do niej myliłam?",
„Może powinna zostać tanim lusterkiem?"
Nie wchodź mi w drogę.
I nie rób nic głupiego za moimi plecami.
Wtedy
będziesz mogła stać się mną.
Chciałabym jeszcze
rozważyć tę decyzję.
Byle szybko.
Najlepiej odpowiadać czynami.
Kiedy ma pan czas? Muszę panu coś powiedzieć.
Ale śmieszne.
Naprawdę.
WIEŻA MOOJIN
Tak. Dobrze, do zobaczenia.
Dzień dobry, pani Moon.
O co chodzi?
- Usiądź. - Jestem z kimś umówiony.
Ej, młody.
Co jest ważniejsze od spotkania z prezesem?
Powiedziałem, siadaj.
Nie zmienił stryj wystroju.
Nie jestem taki straszny, jak ci się zdaje.
Chciałbym w to wierzyć, ale zbyt wiele już widziałem.
To prawda, wiele wycierpiałeś.
Wiem o tym.
Jeśli chciał stryj zapytać, co u mnie, wystarczyło napisać SMS-a.
Jedź do Nowego Jorku i zapomnij, co tu się stało.
Jeszcze dziś zostaniesz przeniesiony.
To pilne, więc musisz natychmiast wyruszać.
Pracowałeś już w Nowym Jorku, prawda?
Na pewno masz tam wielu znajomych,
więc pójdzie łatwo.
- Stryju. - Robię to dla ciebie.
Co miałbyś tutaj robić?
Ludzie będą szeptać za twoimi plecami.
Nie pojadę.
Odrzucisz oficjalną nominację?
Nie mogę zostawić ojca samego.
Wolę już odejść z pracy.
I co wtedy?
Będziesz myślał, jak wbić mi nóż w plecy?
Czy może szukał słabości pana Janga?
Śpieszę się na spotkanie.
Zostało odwołane.
- Słucham? - Spotkanie bodaj z prezesem Songiem.
Nie zjawi się.
Słyszałem,
że postanowił zamknąć usta na kłódkę.
Więc nie marnuj czasu
i leć do Nowego Jorku.
Czemu ciągle próbuje stryj zrobić ze mnie złego syna?
Choćbym miał odejść z pracy, muszę zostać z ojcem.
Jeśli nie pojedziesz do Nowego Jorku,
Moo-il będzie musiał wrócić do więzienia.
Jego zwolnienie zostanie cofnięte.
Teraz dopiero jesteś złym synem, nieprawdaż?
Pan Jang wykonał wiele telefonów i dokładnie przyjrzał się sprawie.
Niełatwo wymienić przypisanego sędziego
bez wyjątkowych okoliczności.
Zawsze możemy posłać Moo-ila z powrotem do więzienia.
Powiedziała pani, że musimy posłużyć się Moo-ilem, żeby utrzymać Gun-woo w ryzach,
więc nie miałem wyboru.
Zajmowałam się innymi sprawami i nie miałam czasu na Gun-woo.
Ledwo ominęliśmy
wielką przeszkodę w zakładaniu fundacji.
Naprawę musi pani wysłać Gun-woo tak daleko, żeby czuć się bezpieczną?
Przed nami długa droga.
Musimy wyjąć kamyk z buta, zanim w nią wyruszymy.
Ta twoja szefowa, Yi-kyung Seo...
Przez nią tata i dziadek
są strasznie zajęci.
To nie w porządku.
Kim ona niby jest,
że przez nią tata mnie ignoruje?
Taka jest wielka?
Taka jest genialna?
Jest wielka.
I genialna.
I co z tego? Jest najgorszą kanalią.
Rzygać mi się chce na jej widok.
Uważaj, co mówisz.
To ona mi płaci.
Co za lojalność.
No co ty.
Sama sobie polewasz?
Jesteśmy przyjaciółkami, co nie?
Miałam doła, więc zadzwoniłam,
ale nie sądziłam, że przyjdziesz.
Też miałam doła.
Gdybyś nie zadzwoniła, piłabym do lustra.
Od czego są przyjaciółki?
Możemy sobie wzajemnie polewać
i się wygadać.
Od tego są przyjaciółki.
Do dna.
Przepraszam, Se-jin.
Jestem potworną jędzą.
Nie wiedziałam, że jesteś taka fajna,
i byłam dla ciebie okropna.
Czemu płaczesz?
Nie płacz.
Jestem potworną jędzą.
Tak naprawdę,
kiedy próbowałam się z tobą zaprzyjaźnić,
to dlatego, że tata mi kazał.
Wiedziałam...
Co?
Często ją pani odwiedza. Musicie być sobie bliskie.
A co jej się stało?
Z pani pomocą byłoby mniej niebezpieczne.
Chce pani wiedzieć, o co chodzi?
Co? Musisz do łazienki?
Se-jin!
Hej!
Gdzie idziesz?
To nie jest zły pomysł.
Kiedy wrócisz, będzie już lepiej.
Rozmawiałeś ze stryjem?
Tak.
Chce mnie przenieść.
Czego bym nie zrobił, okażę się złym synem.
Wybacz mi.
Nie.
Pod twoją nieobecność wyzdrowieję
i przestanę jeść szpitalne jedzenie.
O mnie się nie martw.
Co pani tu robi o tej porze?
Przejrzał mnie pan, prawda?
Wszystko pan wiedział,
prawda?
Skąd?
Czy to ważne?
- Przykro mi. - I słusznie.
Powinno być pani bardzo przykro.
Ale ja naprawdę
się o pana martwię.
Nie uwierzę komuś, kto mnie okłamywał.
Wysyłają mnie
do Nowego Jorku.
Yi-kyung ciężko na to pracowała.
Ale nie mogę się pogodzić z myślą, że zostawiam tu chorego ojca.
A pani chce, żebym pani uwierzył?
Gun-woo.
Walka skończy się, kiedy się wycofam.
Ma pani, czego chciała.
Gun-woo.
Proszę nie wyjeżdżać.
Mówił pan, że powstrzyma panią Seo.
Pomogę panu.
Na tym etapie prac
powinni bez problemu zatwierdzić Fundację Kulturalną TJ.
Projekt Neomiasto Moojin także.
Wkrótce odbędzie się spotkanie w Seongbuk.
Będziemy teraz operowali
większymi funduszami i prowadzili większe przedsięwzięcia.
Od teraz...
Gun-woo wyjeżdża
do zagranicznej filii.
Zakończmy na tym spotkanie.
To pani sprawka.
Bo usuwa pani wszelkie przeszkody.
- Nie mam racji? - Hej, ty...
Prezes też się wycofał.
A Gun-woo został wygnany za granicę.
Nie musi już pani z nim walczyć.
Wiesz, dlaczego Gun-woo wyjeżdża?
Bo jeśli tego nie zrobi, jego ojciec wróci do więzienia.
A co ciekawsze...
gdy tylko Gun-woo wyjedzie...
prezes Park i tak trafi do więzienia.
Trzeba usunąć wszystkie przeszkody naraz,
żeby nie mogły znów stać się groźne.
Gun-woo wie...
że go oszukiwałam.
Wiedziałam, że się zdradzisz.
Ostatnio jesteś nieuważna.
Niech pani mu pozwoli zostać z ojcem.
Za wiele się spodziewałam.
Stałaś się nieuważna i słaba.
Proszę nie posuwać się tak daleko.
Gun-woo nie jest już zagrożeniem.
Proszę pani.
Lubię robić rzeczy niemożliwe dla zwykłych śmiertelników.
Moim celem jest szczyt, którego nikt nigdy nie osiągnął.
To nie daje pani prawa niszczyć ludziom życia.
Chciałaś mnie wyprzedzić i wznieść się na szczyt, prawda?
Więc zapomnij o tym.
Musisz pozbyć się wszystkiego, co staje ci na drodze.
Dopóki tego nie zrobisz,
będziesz tylko biedakiem usiłującym związać koniec z końcem.
Powiedziałam, że chcę być najlepsza.
Nie chcę stać się potworem.
Mówiłam,
że przyjdzie czas, kiedy będziesz musiała zdecydować.
As w rękawie
czy przeszkoda.
Sama zdecyduj, czym się staniesz.
Ja cię w tym nie wyręczę.
Proszę się wycofać.
Nie ma mowy.
Może pani się zatrzymać.
Ja dopiero się rozkręcam.
Straci pani
mnie.
Jak mówiłam, to twój wybór.
Nie chcę pani stracić.
Nie bądź dziecinna.
Nie można mieć wszystkiego, co by się chciało.
Nigdy nie zapominam obiektów pożądania.
Ani ubrań, ani ludzi.
Od teraz wszystko będziesz robiła w moim imieniu.
Nie będziesz już podawała się za mnie.
Walcz jako prawdziwa Se-jin Lee.
Nie denerwuj się.
Bądź spokojna.
Jesteś asem, który trzymałam w rękawie,
lustrem, w którym się odbijam.
Proszę mnie gdzieś wysłać.
Dobrze się spiszę w pani imieniu.
Miała pani sprawić, że będę jak pani.
Miała pani mnie wykorzystać.
Nie boję się.
Nie jestem nawet zaniepokojona.
Ani zdenerwowana.
Tak jak pani mówiła,
wciąż jestem tanim lusterkiem...
ale chciałabym,
żeby choć w części
odbijało się we mnie pani prawdziwe oblicze.
Moim celem jest szczyt, którego nikt nigdy nie osiągnął.
To nie daje pani prawa niszczyć ludziom życia.
Chciałaś mnie wyprzedzić i wznieść się na szczyt, prawda?
Więc zapomnij o tym.
Pragnę
wszystkich tych świateł.
Stanę na szczycie i będę spoglądała w dół.
Nie możesz.
Tylko jedna osoba
może być na szczycie.
Powiedziałam, że chcę być najlepsza. Nie chcę stać się potworem.
Mówiłam,
że przyjdzie czas, kiedy będziesz musiała zdecydować.
As w rękawie
czy przeszkoda.
SE-JIN
Witaj, Se-jin.
To największa prywatna inwestycja w historii.
Najlepsi specjaliści pracowali nad tym całymi nocami.
Proszę się nie martwić o stabilność fundacji.
Zastosowaliśmy trzy poziomy księgowości,
żeby utrudnić wyśledzenie lub odcięcie funduszy.
Świetnie się spisaliście.
Zwłaszcza pani Seo. Dobra robota.
Bez niej nie dałoby się osiągnąć tak wiele
w tak krótkim czasie.
Oczywiście.
Jej zawdzięczamy najwięcej.
GUN-WOO
Myślałam, że się nie pożegnasz.
Musimy się zaraz zobaczyć.
Jestem na ważnym spotkaniu.
To jest ważniejsze.
Mam dowody przekrętów stryja.
Zapomnij o tym.
- Nie widziałeś tego. - Se-jin.
Puść mnie.
Jeśli to zrobisz, to koniec.
Nie cofniesz tego.
Poradzisz sobie?
Przepraszam,
że zatrzymywałam cię, kiedy chciałeś od tego uciec.
Co się stało między tobą i Yi-kyung?
Se-jin.
Co ona powiedziała?
Dzięki niej zrozumiałam...
kim tak naprawdę jestem...
i czego pragnę.
Żegnam.
Se-jin.
PANI SEO
Nie przeszkadzam?
Jestem bezrobotna.
To mam szczęście. Wsiadaj.
Może to kwestia końca roku,
ale mam mnóstwo na głowie.
Zostaniesz moją przyjaciółką na jeden dzień?
Nigdy nie wyszłyśmy razem na kolację.
Była pani zajęta.
Miałam dziś ważne spotkanie.
Jestem na dobrej drodze.
To wspaniale.
Podczas spotkania stało się coś irytującego,
ale to też się ułożyło.
Szkoda, że nie mogłam pomóc.
Nie pomyślałam o tym.
Następnym razem pomogę.
Dobrze. Wiem, że dobrze byś się spisała.
Bo dobrze mnie pani wyszkoliła.
Miło to słyszeć.
Kupię ci coś dobrego.
Skoro jesteśmy przyjaciółkami,
może chcesz się napić?
Nie prowadzi pani?
Mogę zamówić kierowcę. Napijmy się.
Se-jin.
Tak?
Wiem, co próbujesz zrobić.
Ale
nie uda ci się.
Powstrzymam panią.
Bo ja...
panią lubię.
Od teraz
twoje życie zamieni się w piekło.
Napisy: Juliusz Braun